Η αυτοεκτίμηση είναι το θεμέλιο της ψυχικής ανάπτυξης «Δεν είμαι αρκετά καλός.» «Δεν τα καταφέρνω όπως οι άλλοι.» «Φοβάμαι ότι θα αποτύχω.» Πίσω από πολλές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι έφηβοι, συχνά κρύβεται μια εύθραυστη εικόνα για τον εαυτό τους. Η αυτοεκτίμηση δεν αφορά μόνο το πώς βλέπει ένα παιδί τις ικανότητές του, αλλά κυρίως το πόσο νιώθει ότι έχει αξία, ότι είναι αποδεκτό και ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ζωής. Η αυτοεκτίμηση δεν είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό. Χτίζεται σταδιακά μέσα από τις εμπειρίες, τις σχέσεις με την οικογένεια, το σχολείο και τους συνομηλίκους, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο το ίδιο το παιδί ερμηνεύει τις επιτυχίες και τις αποτυχίες του. Στο άρθρο αυτό θα δούμε τι είναι πραγματικά η αυτοεκτίμηση, πώς διαμορφώνεται από την παιδική ηλικία, ποια σημάδια μπορεί να δείχνουν ότι ένα παιδί δυσκολεύεται να πιστέψει στον εαυτό του και, κυρίως, πώς οι γονείς μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην ανάπτυξη μιας υγιούς ...

    Για τα περισσότερα παιδιά, ο αποχωρισμός από τους γονείς αποτελεί μία από τις πρώτες μεγάλες προκλήσεις της ζωής τους. Η πρώτη ημέρα στον παιδικό σταθμό, η έναρξη του νηπιαγωγείου, η παραμονή με έναν συγγενή ή ακόμη και ένας σύντομος αποχωρισμός μπορεί να συνοδεύεται από κλάμα, ανησυχία ή έντονη ανάγκη να βρίσκονται κοντά στα πρόσωπα που τους προσφέρουν ασφάλεια. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτές οι αντιδράσεις αποτελούν ένα φυσιολογικό στάδιο της ανάπτυξης. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, κατανοεί ότι ο γονέας θα επιστρέψει και σταδιακά διαχειρίζεται καλύτερα τον αποχωρισμό. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου ο φόβος γίνεται τόσο έντονος ώστε αρχίζει να επηρεάζει την καθημερινή ζωή του παιδιού και ολόκληρης της οικογένειας. Το παιδί μπορεί να αρνείται επίμονα να πάει σχολείο, να μην μπορεί να κοιμηθεί μόνο του, να ανησυχεί συνεχώς ότι θα συμβεί κάτι κακό στους γονείς του ή να εμφανίζει σωματικά συμπτώματα κάθε φορά που πρόκειται να αποχωριστεί...

  «Τα παιδιά δεν λένε πάντα με λόγια αυτό που αισθάνονται. Συχνά το εκφράζουν μέσα από τη συμπεριφορά, το παιχνίδι και τις σχέσεις τους.» Ένα παιδί που γίνεται ξαφνικά επιθετικό. Ένας έφηβος που απομονώνεται χωρίς προφανή λόγο. Ένα παιδί που δυσκολεύεται να αποχωριστεί τους γονείς του ή παρουσιάζει έντονο άγχος. Πίσω από αυτές τις συμπεριφορές δεν βρίσκεται πάντοτε η ίδια η δυσκολία, αλλά συχνά ένα βαθύτερο συναίσθημα που δεν έχει ακόμη βρει τρόπο να εκφραστεί. Η Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία βασίζεται στην ιδέα ότι πολλές από τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές μας επηρεάζονται από εμπειρίες και εσωτερικές διεργασίες που δεν είναι πάντοτε συνειδητές. Αντί να επικεντρώνεται μόνο στο σύμπτωμα, προσπαθεί να κατανοήσει τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό και πώς οι πρώιμες σχέσεις και εμπειρίες συμβάλλουν στη διαμόρφωση της προσωπικότητας. Στα παιδιά, η προσέγγιση αυτή προσαρμόζεται στην ηλικία και στις αναπτυξιακές τους ανάγκες. Μέσα από το παιχνίδι, τη δημιουργική έκφρ...