Ένα παιδί μπορεί να γνωρίζει την απάντηση σε μια ερώτηση, να έχει κατανοήσει το μάθημα και να μπορεί να εξηγήσει προφορικά όσα έμαθε. Όταν, όμως, έρθει η ώρα να τα γράψει στο τετράδιο, να δυσκολεύεται να ξεκινήσει, να χρειάζεται υπερβολικά πολύ χρόνο ή να κουράζεται πριν ολοκληρώσει την εργασία του. Για έναν γονέα, αυτή η εικόνα μπορεί να προκαλεί απορίες. Γιατί το παιδί αποφεύγει το γράψιμο; Γιατί τα γράμματά του αλλάζουν μέγεθος από τη μία γραμμή στην άλλη; Γιατί μια σύντομη αντιγραφή μπορεί να του φαίνεται τόσο δύσκολη; Η απάντηση δεν βρίσκεται πάντοτε στην έλλειψη εξάσκησης ή στην απροσεξία. Μερικές φορές, το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολίες στις δεξιότητες που απαιτούνται για να μετατρέψει τις σκέψεις του σε γραπτό λόγο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η εργοθεραπεία μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην κατανόηση των δυσκολιών και στον σχεδιασμό μιας κατάλληλης παρέμβασης, με στόχο η γραφή να γίνει πιο λειτουργική, πιο άνετη και λιγότερο κουραστική. Όταν η γραφή γίνεται εμπόδιο στη μάθηση Στ...

  Γιατί το παιδί μου χρειάζεται συνεχώς υπενθυμίσεις; «Πόσες φορές πρέπει να του πω να ετοιμάσει την τσάντα του;» «Γιατί κάθεται να διαβάσει και τελικά ασχολείται με οτιδήποτε άλλο;» «Αφού ξέρει τι πρέπει να κάνει, γιατί δεν το κάνει μόνο του;» Πολλοί γονείς έρχονται αντιμέτωποι με παρόμοιες καταστάσεις στην καθημερινότητά τους. Το παιδί δυσκολεύεται να ξεκινήσει τη μελέτη του, ξεχνά τις υποχρεώσεις του, χάνει τα πράγματά του, καθυστερεί να ετοιμαστεί ή χρειάζεται συνεχείς υπενθυμίσεις για να ολοκληρώσει ακόμη και γνώριμες δραστηριότητες. Αυτή η εικόνα συχνά δημιουργεί εκνευρισμό και στις δύο πλευρές. Ο γονέας αισθάνεται ότι επαναλαμβάνει διαρκώς τα ίδια πράγματα, ενώ το παιδί μπορεί να νιώθει ότι το μαλώνουν συνεχώς, ακόμη κι όταν προσπαθεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της ημέρας. Είναι εύκολο να αποδώσουμε αυτές τις δυσκολίες στην τεμπελιά, στην αδιαφορία ή στην έλλειψη υπευθυνότητας. Ωστόσο, η ικανότητα ενός παιδιού να οργανώνει τις δραστηριότητές του δεν εξαρτάται μόνο από τ...

Η υπερπροστασία μπορεί να περιορίσει την αυτονομία και την ανάπτυξη της ψυχικής ανθεκτικότητας των παιδιών. Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς; Η προστασία είναι μία από τις πιο φυσικές εκφράσεις της γονεϊκής αγάπης. Κάθε γονιός θέλει το παιδί του να είναι ασφαλές, να μην πληγωθεί, να μην απογοητευτεί και να μην χρειαστεί να αντιμετωπίσει δυσκολίες μεγαλύτερες από όσες μπορεί να διαχειριστεί. Υπάρχει όμως ένα σημείο στο οποίο η προστασία παύει να λειτουργεί ως στήριγμα και αρχίζει να περιορίζει την ανάπτυξη της αυτονομίας. Το παιδί χρειάζεται έναν ασφαλή ενήλικα δίπλα του. Δεν χρειάζεται όμως έναν ενήλικα που θα βρίσκεται συνεχώς μπροστά του, απομακρύνοντας κάθε εμπόδιο. Η διαφορά είναι σημαντική. Όταν η φροντίδα γίνεται υπερβολική Η υπερπροστασία δεν σημαίνει απλώς ότι ένας γονιός φροντίζει πολύ το παιδί του. Αφορά κυρίως έναν τρόπο ανατροφής στον οποίο ο γονιός παρεμβαίνει υπερβολικά, περιορίζει την ανεξάρτητη δράση του παιδιού ή προσπαθεί να αποτρέψει εκ των προτέρων κάθε πιθανή δυσκολ...